Dag 5 Heimatpfad

Vandaag gaan we het Heimatpfad lopen.Spannend want deze is 10 km en ik weet eigenlijk niet of ik dat ga halen............!!Nu is 10 km op vlakke grond niet zo veel,maar met klimmen en dalen is het opeens een ander verhaal.Ook zitten we op bijna 1000 meter hoogte,en dat maakt wel dat ik meer last van mijn longen heb,maar we gaan het gewoon proberen. Aan het begin van de route ligt nog een geocach,dus die kunnen we ook nog effe zoeken,gaat in een moeite door toch? Het beloofd een warme dag te worden,dus er gaat flink wat water in de rugtas,een zak met druifjes,wat plakjes peperkoek en ik laat bij de bakker twee broodjes beleggen. We starten om een uurtje of tien en al vrij snel komen we ook andere wandelaars tegen die dezelfde route lopen. Na een uurtje of twee begin ik gruwelijk te balen van mijn rugzak.Ik had dit op eerdere wandelingen al gemerkt,maar hij zit niet meer prettig,schuurt,zweet,en voelt alsof ik er tien kilo in heb zitten.Voor de laatste operatie heb ik hier nooit last van gehad,maar na de operatie heb ik al vaker gemerkt dat ie niet lekker meer zit,terwijl het toch een ergonomische tas ie met zo`n speciale beugel waardoor het gewicht beter verdeeld is en je de tas draagt vanuit je heupen.Maar ja we lopen nu en omdat Albert vanwege zijn rug helemaal geen rugzak op kan hebben zal ik er mee door moeten lopen,flink eten en drinken,dan wordt ie steeds lichter hihi.Maar ja door al dat drinken moet er ook afgetapt worden,en aangezien we steeds best wat wandelaars tegen kwamen was het nog best zoeken en speuren naar een goed beschut plekje.En als de nood het hoogst is, dan is de redding nabij heb ik altijd geleerd en ineens staat daar tussen al het groen een blauwe dixie te staan.Ik heb heel voorzichtig gekeken of ie wel schoon was,en het was er kraakhelder,dus hiep hiep hoera!!!! We komen weer langs de prachtigste plekjes en smikkelen onze broodjes op in een hele mooie tuin waar vroeger een klooster heeft gestaan.De honden zijn ook best moe,dus die kunnen heerlijke het gras een tukkie doen. Het laatste stuk is het mooiste,want dan kom je ook langs het uitkijk platform,en dan pas heb je in de gaten hoe hoog je eigenlijk zit,want omdat je in de bossen hebt gelopen merk je dat eigenlijk niet.Het platform zelf durf ik niet op omdat ik hoogtevrees heb,maar een foto maken lukt nog wel. Nu komt de laatste kilometer,ik heb het eigenlijk wel gehad,maar ja kan moeilijk achterblijven in het bos.We nemen nog ene laatste rust met wat druifjes voor de energie en de laatste meters strompel ik naar de auto. Het was weer een fijne dag,we hebben er ongeveer 4 en een half uur over gelopen(met rustpauzes)en nu met gierende banden naar huis en effe plat op de bank liggen.Morgen is onze laatste dage n deze beloofd snikheet te worden,mmmmmm mischien een paar uurtjes bij de watervallen gaan zitten?